لیلی بچرخ!

لیلی گفت : بس است. دیگر بس است و از قصه بیرون آمد.

مجنون دور خودش می چرخید. مجنون لیلی را نمی دید رفتنش را هم.

لیلی گفت: کاش مجنون این همه خودخواه نبود. کاش لیلی را می دید.

خدا گفت: لیلی بمان. قصه بی لیلی را کسی نخواهد خواند.

لیلی گفت: این قصه نیست. پایان ندارد. حکایت است. حکایت چرخیدن.

خدا گفت: مثل حکایت زمین مثل حکایت ماه. لیلی بچرخ.

لیلی گفت: کاش مجنون چرخیدنم را می دید. مثل زمین که چرخیدن ماه را می بیند.

خدا گفت: چرخیدنت را من تماشا می کنم. لیلی بچرخ.

لیلی چرخید چرخید و چرخید.

دور دور لیلی است. لیلی می گردد و قصه اش دایره است.

هزار نقطه دوار. دیگر نه نقطه و نه لیلی.

لیلی! بگرد. گردیدنت را من تماشا می کنم.

لیلی! بگرد. تنها حکایت دایره باقی است.